: METODA WARNKEGO :
: AAC – WSPOMAGAJĄCE I ALTERNATYWNE METODY POROZUMIEWANIA SIĘ :
: TERAPIA REHACOM :
: ZAJĘCIA KYNOTERAPII (dogoterapii) :
: TERAPIA SURDOPEDAGOGICZNA :
: REHABILITACJA RUCHOWA :
: WCZESNE WSPOMAGANIE ROZWOJU DZIECKA :
: INTEGRACJA SENSORYCZNA :
: TERAPIA LOGOPEDYCZNA :
: GIMNASTYKA KOREKCYJNA :
: EEG BIOFEEDBACK :
: REEDUKACJA INDYWIDUALNA :
: SALA DOŚWIADCZANIA ŚWIATA :



METODA WARNKEGO


    Metoda opracowana przez Freda Warnkego przeznaczona jest do pracy z dziećmi u których występują trudności w zakresie prawidłowego czytania, pisania i mówienia. Dane uzyskiwane w procesie diagnostycznym porównywane są do standardowych danych danej grupy wiekowej, co pozwala określić odchylenia lub nieprawidłowości w zakresie ośrodkowego przetwarzania i przygotować właściwy program terapii.
    Trening funkcji poznawczych prowadzony jest z pomocą urządzenia Brain—Boy Uniwersal za pomocą którego dzieci w formie zabawy trenują za pomocą gier łącznie osiem funkcji słyszenia centralnego, widzenia i motoryki. Urządzenie posiada menu dostosowane do dzieci, po określonej ilości błędów następuje zakończenie gry, dzięki czemu nie pozwala się na utratę motywacji i zniechęcenie do ćwiczeń.
    Celem prowadzonej terapii jest właśnie poprawa funkcjonowania w zakresie centralnego przetwarzania słuchowego, wzrokowego, koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz ruchowo-słuchowej, a także w obszarze spostrzegania własnej motoryki i równowagi.
    Kolejność i cel zadań jest następujący :
- próg kolejności wzrokowej – porządkowanie dwóch szybko następujących po sobie bodźców wzrokowych. Zdolność ta jest istotna w procesie czytania
- próg kolejności słuchowej – zdolność układania dwóch szybko następujących po sobie bodźców słuchowych. Umiejętność ta umożliwia rozróżnianie głosek zwarto-wybuchowych. Jeżeli dziecko ich od siebie nie odróżnia prowadzi to do trudności w rozumieniu mowy
- słyszenie kierunkowe – polegające na lokalizacji źródła dźwięku z dokładnością do kilku stopni kątowych. Jest to istotna wartość pomiarowa oznaczająca umiejętność śledzenia toku lekcji w otoczeniu dźwięków zakłócających, które występują w standardowym pomieszczeniu klasowym
- rozróżnianie tonów – umiejętność szybkiego spostrzegania różnic wysokości dźwięków pojawiających się jeden po drugim. Służy to do rozpoznawania samogłosek i dekodowania melodii mowy
- synchroniczne wystukiwanie rytmu – płynne synchroniczne wystukiwanie rytmu wg tempa podawanego w słuchawkach świadczy o efektywnej koordynacji półkul mózgowych
- czas reakcji z wyborem
* test wzorca częstotliwości – polega na zlokalizowaniu tonu o odmiennej wysokości spośród trzech dźwięków. Umiejętność ta stanowi podstawę do przekładania melodii mowy na informację
* test wzorca czasowego – polega na zlokalizowaniu tonu o odmiennej długości spośród trzech dźwięków. Umiejętność ta pozwala przełożyć rytm mowy na informacje.
    Obie umiejętności są podstawą do segmentowania potoku mowy na poziomie niejęzykowym.
..: do góry :


AAC – WSPOMAGAJĄCE I ALTERNATYWNE
METODY POROZUMIEWANIA SIĘ


    Termin Alternatywne i wspomagające metody komunikacji (AAC) wywodzi się od angielskiego Augmentative and alternative communication i obejmuje metody umożliwiające komunikowanie się osobom niemówiącym (metody alternatywne) bądź takim, których mowa nie wystarcza do efektywnego komunikowania się z innymi (metody wspomagające).
    AAC oznacza wszelkie działania, których celem jest pomoc w porozumiewaniu się osobom niemówiącym lub posługującym się mową w ograniczonym stopniu. Zamiast wypowiadanych słów i zdań mogą one używać znaków graficznych (piktogramów, obrazków, symboli), znaków manualnych (gestów) lub znaków przestrzenno-dotykowych (np. przedmiotów). Dzięki temu mogą dokonywać wyborów, podejmować decyzje, pytać, opowiadać, wyrażać myśli i uczucia – pokonywać bariery w porozumiewaniu się i stawać się niezależnymi. Rodzaje znaków stosowanych w AAC:
1. Znaki graficzne: PIC – znane jako Piktogramy w Polsce, PCS, system symboli BLISS, znaki graficzne MAKATON, rysunki, litery, sylaby, wyrazy.
2. Znaki manualne: gesty naturalne, znaki manualne MAKATON, KOGHAMO, język migowy, alfabet palcowy (daktylografia)
3. Znaki przestrzenno – dotykowe: system symboli jednoznacznych, miniatury i znaki trójwymiarowe adaptowane, alfabet punktowy do dłoni.
    Zalety stosowania AAC:
- dziecko lepiej rozumie świat i to co do niego mówimy, dzięki temu czuje się bezpieczniej
- dziecko dokonuje wyborów, dzięki temu jest niezależne i samodzielne
- dziecko może wyrażać swoje prośby i potrzeby; być lepiej rozumianym przez inne osoby
- dziecko może rozmawiać nie tylko z mamą/tatą, ale też np. ze swoim terapeutą – poszerza się w ten sposób krąg partnerów komunikacyjnych
- rozwija się poznawczo – poznaje nowe rzeczy, zdobywa nowe informacje
- dziecko może mówić nam o tym co było lub o tym co będzie – może nam opowiedzieć m.in. o swoich urodzinach; o wycieczce może zadawać nam pytania
- może aktywnie uczestniczyć w sytuacjach komunikacyjnych; nie pozostaje bierne
- symbole AAC są idealnym sposobem na pokazanie dziecku, że jego sposób komunikacji „działa” i w ten sposób motywować dziecko do mówienia
- symbole AAC są pomocne dla dzieci, które mówią słabo; pomagają w byciu zrozumianym
- symbole AAC wzmagają gotowość i motywację komunikacyjną
- na końcu, w sytuacji braku pojawienia się mowy, są one alternatywą dla komunikacji.
..: do góry :


TERAPIA REHACOM– KOMPUTEROWY PROGRAM WSPOMAGANIA FUNKCJI POZNAWCZYCH


   Metoda RehaCom ma na celu poprawę sprawności przy wszystkich rodzajach zaburzeń funkcji poznawczych mózgu (pamięć, koncentracja, uwaga, koordynacja psychoruchowa). Odbywa się to z wykorzystaniem specjalnych programów, które terapeuta dostosowuje poziomem trudności do stopnia zaburzenia. Metodę tę wykorzystuje się z powodzeniem w różnych medycznych i psychologicznych instytucjach od 1989 roku w Polsce i na świecie. Przydatność i skuteczność metody RehaCom zweryfikowano w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie RehaCom pozwala na ćwiczenie rozmaitych obszarów poznawczych przy pomocy określonych procedur. Dziecko rozpoczyna ćwiczenia od tych najprostszych. Wymagania rosną w miarę postępów. Ponieważ istnieje wiele rodzajów zaburzeń funkcji poznawczych, skuteczny pakiet ćwiczeń jest na tyle uniwersalny, aby pomagać w rehabilitacji uczniów zarówno z prostymi jak i złożonymi zaburzeniami
Treningi metodą RehaCom są wskazane dla dzieci i dorosłych, u których występują zaburzenia funkcji poznawczych:
- zaburzenia pamięci słownej i bezsłownej,
- zaburzenia logicznego myślenia,
- zaburzenia percepcji i kojarzenia,
- zaburzenia pamięci i rozpoznawania twarzy,
- zaburzenia czasu reakcji,
- zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej,
- zaburzenia funkcji planowania,
- zaburzenia funkcji poznawczych po udarze i wylewie,
- zaburzenia uwagi i koncentracji.
    Zaletą systemu RehaCom jest możliwość dostosowania trudności zadania do ucznia.
Zasada ta zakłada, że aby uczeń/osoba dorosła była pozytywnie zmotywowana podczas trwania treningu, zadanie nie może być ani zbyt trudne, ani zbyt łatwe. Następną zaletą dobrze dobranego programu ćwiczeń jest jego wielowymiarowość. Jeśli na przykład osoba ćwiczy uwagę, do programu ćwiczeń mogą być stopniowo włączane zadania związane z ćwiczeniem sprawności innych funkcji, jak np. pamięć krótkoterminowa czy rozwiązywanie problemów.

OFERTA
..: do góry :


Zajęcia Kynoterapii ( dogoterapii)


    Od nowego roku szkolnego 2014/2015 uczniowie naszej szkoły mogą uczestniczyć w zajęciach kynoterapii ( dogoterapii ).
Celem zajęć jest włączenie psa w ćwiczenia dotyczące rozwijanie u dziecka : naśladownictwa, percepcji, motoryki dużej i małej, koordynacji wzrokowo-ruchowej, czynności poznawczych, mowy czynnej, samodzielności i uspołecznienia. Zajęcia prowadzi Pani Adriana Zankowicz.

OFERTA OFERTA OFERTA OFERTA OFERTA OFERTA
..: do góry :


TERAPIA SURDOPEDAGOGICZNA


    Terapia surdopedagogiczna to zajęcia rewalidacyjne dla dzieci z wadą słuchu oraz zaburzeniami mowy wynikającymi z wady słuchu. Celem terapii jest rozwijanie kompetencji językowych i komunikacyjnych oraz stymulowanie rozwoju poznawczego i społeczno-emocjonalnego dzieci z wadą słuchu.
Metody porozumiewania stosowane w naszej placówce to:
- metoda migowa
- daktylografia
- fonogesty
- metoda kombinowana
- metoda totalnej komunikacji
- metoda ustna
    Działania surdopedagogiczne obejmują także rodzinę i otoczenie dziecka.
..: do góry :


REHABILITACJA RUCHOWA


    Rehabilitacja ruchowa jest złożonym procesem, który ma na celu przywrócenie utraconej sprawności lub jeśli jest to niemożliwe, wyrobienie zastępczych sprawności, które wyrównują ubytki funkcjonalne. Odpowiednio dobrany zestaw ćwiczeń zwiększa nie tylko zakres ruchów w stawach, wzmacnia siłę mięśni i podnosi sprawność ogólną, ale może również przyczynić się do zwiększenia samodzielności i umiejętności niezbędnych w życiu. W zakresie narządu ruchu ćwiczenia mają wpływ rozwijający i kształtujący, utrzymują pełny zakres ruchów w stawach, a w przypadkach ograniczenia zwiększają go. Ruch kształtuje powierzchnie stawowe, warunkuje elastyczność torebek i więzadeł stawowych oraz zasadniczo wpływa na ukrwienie i uwapnienie kości. Ćwiczenia zwiększają masę i siłę mięśni, utrzymują prawidłową ich długość i elastyczność oraz zdolność reagowania na bodźce układu nerwowego. Występujący podczas ćwiczeń skurcz i rozkurcz mięśni poprawia krążenie krwi. Przez ćwiczenia wpływa się więc również na układ krążenia, oddychania i narządy wewnętrzne. Zajęcia z rehabilitacji ruchowej prowadzone są dla uczniów dla których w wyniku wstępnej diagnozy i na podstawie orzeczeń opracowano indywidualne programy gimnastyki leczniczej. Podczas zajęć najczęściej stosowane są ćwiczenia ogólno usprawniające, które mają za zadanie zwiększenie wydolności ukł. oddechowego, ukł. krążenia, poprawę ogólnej sprawności fizycznej oraz rozluźnienie mięśni. Stosowane są także ćwiczenia oddechowe, których celem jest zwiększenie pojemności życiowej płuc, zwiększenie ruchomości klatki piersiowej i przepony. Uczniowie chętnie wykonują ćwiczenia manualne, ćwiczenia czynne, relaksacyjne. Na zajęciach wykonywane są również ćwiczenia bierne, czynno- bierne, bierne redresyjne, które mają głównie na celu utrzymanie lub zwiększenie zakresu ruchomości w stawach, przeciwdziałają powstawaniu przykurczów i zniekształceń. Wykonywany jest także klasyczny masaż leczniczy, pod wpływem którego zwiększa się zdolność mięśni do pracy. Masaż pobudza włókna mięśniowe do skurczu i podnosi ich napięcie, co zapobiega zanikom mięśniowym. W trakcie zajęć wykorzystywane są następujące pomoce dydaktyczne: materace, ławeczki, drabinki, laseczki, woreczki, piłeczki.

OFERTA
..: do góry :


WCZESNE WSPOMAGANIE ROZWOJU DZIECKA


    Celem wczesnego wspomagania rozwoju dziecka jest pobudzanie ruchowego, poznawczego, emocjonalnego i społecznego rozwoju dziecka, od chwili wykrycia u niego niepełnosprawności do czasu podjęcia nauki w szkole. Zajęcia najczęściej odbywają się indywidualnie, ale mogą mieć również charakter grupowy. Biorą w nich udział rodzice, którzy są nie tylko obserwatorami, ale także zdobywają wiedzę na temat pracy z dzieckiem w domu. Zakres wczesnego wspomagania w stosunku do dziecka najczęściej obejmuje: usprawnianie rozwoju motorycznego, rozwoju mowy i języka (w tym wykorzystywanie alternatywnych metod komunikowania się), usprawnianie funkcji widzenia, funkcji słuchu, usprawnianie orientacji i poruszania się w przestrzeni, usprawnianie samoobsługi, funkcjonowania w środowisku, a także: polepszenia relacji rówieśniczych, obniżenia napięcia emocjonalnego, stymulację polisensoryczną i przygotowanie do nauki szkolnej. Do najczęściej stosowanych metod terapeutycznych podczas zajęć wczesnego wspomagania rozwoju należą: metoda Integracji Sensorycznej, metoda Ruchu Rozwijającego W. Sherborne, Kinezjologia Edukacyjna P. Dennisona, Metoda Dobrego Startu, metody terapeutyczne usprawniania słuchu, wzroku, mowy, metoda Knillów, alternatywne metody komunikacji, masaże relaksacyjne, logopedyczne, elementy pedagogiki zabawy, metoda paluszkowa, stymulacja polisensoryczna.

WS WS WS
..: do góry :



INTEGRACJA SENSORYCZNA


    Integracja Sensoryczna /SI/ to proces zachodzący w mózgu, który polega na organizowaniu, porządkowaniu i łączeniu informacji płynących z poszczególnych układów sensorycznych /zmysłowych/ tak, by mogły być wykorzystane w celowym, kończącym się sukcesem działaniu. Problemy w funkcjonowaniu zmysłów występują na drodze odbierania i przetwarzania wrażeń zmysłowych. Istnieją zaburzenia o charakterze nadwrażliwości - nadmiernej reakcji na bodźce oraz podwrażliwości – słabej reakcji na dane bodźce. Terapia SI ma postać „naukowej zabawy”. Objęte nią dziecko jest poddawane stymulacji, która ma za zadanie dostarczać odpowiedniej dawki wrażeń sensorycznych do poszczególnych układów zmysłowych. Terapia oparta jest na doborze specjalnych ćwiczeń, szczególnie ruchowych z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu. Zazwyczaj stosuje się huśtawki, hamaki, wiszące platformy, trampoliny, deski równoważne w połączeniu z innymi pomocami oraz szeroki materiał dotykowy. Terapia SI wpływa na: rozwój mowy, sprawność w zakresie dużej i małej motoryki, koncentrację uwagi, zdolności wzrokowe i słuchowe, poprawia funkcjonowanie emocjonalne, samoświadomość i samoocenę.

SI
..: do góry :



TERAPIA LOGOPEDYCZNA

    Podstawowym celem oddziaływań logopedycznych jest praca nad korygowaniem zaburzeń artykulacyjnych, kształceniem form gramatycznych, bogaceniem słownika czynnego i biernego dziecka. W osiągnięciu postawionego celu stosuje się ćwiczenia wspomagające artykulację, usprawniające funkcje wzrokowe i słuchowe, ćwiczenia orientacji przestrzennej oraz ćwiczenia stymulujące językowy rozwój dzieci, ułatwiające mówienie, czytanie i pisanie. Podczas zajęć wykorzystuje się różnorodne gry i zabawy logopedyczne, które rozbudzają aktywność słowną oraz zwiększają możliwości poprawnego i twórczego opanowania języka przez dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. Wykorzystując zabawę, dzieci ćwiczą sprawność narządów artykulacyjnych, prawidłowy tor oddechowy, bogacą słownictwo. Szkolny gabinet logopedyczny wyposażony jest w sprzęt komputerowy. Uczniowie korzystają z programów multimedialnych: „Logo – gry”, „Mówiące obrazki”, „Logopedia” i wielu innych.

logopedia
..: do góry :



GIMNASTYKA KOREKCYJNA


    Gimnastyka korekcyjna prowadzona w szkole ma do spełnienia szereg celów. Jednym z nich jest przeciwdziałanie stwierdzonym wadom postawy i wyrównanie odchyleń fizjologicznych. Dla każdego ucznia opracowany jest indywidualny program, w którym ćwiczenia dobrane są do występującej wady oraz do realizowanych celów korekcyjnych. Podczas zajęć prowadzone są z uczniami ćwiczenia ogólnorozwojowe i specjalne. Podstawowym celem ćwiczeń ogólnorozwojowych jest kształtowanie postawy ciała, wyrabianie koordynacji ruchowej, czucia kierunku ruchu oraz położenia ciała i jego części w przestrzeni. Są to ćwiczenia: czynne wolne, z przyborami i na przyrządach. Ćwiczenia specjalne stosowane są w zaistniałej nieprawidłowości. Celem ich jest przywrócenie prawidłowego ustawienia określonego segmentu ciała dotkniętego wadą.

gimnastyka
..: do góry :



EEG BIOFEEDBACK

    EEG Biofeedback jest metodą samokontroli i samoregulacji polegającą na samodzielnej regulacji stanu psychofizycznego organizmu za pomocą sprzężenia zwrotnego. Za pomocą tej metody dziecko uczy się zmieniać wzorzec wytwarzanych fal w mózgu, tak by mózg pracował wydajniej i szybciej. Trening odbywa się poprzez interaktywną współpracę z komputerem. W czasie treningu pacjent ma przyklejone do głowy i płatków usznych elektrody rejestrujące przebieg fal mózgowych. Program komputerowy wzmacnia zarejestrowany sygnał oraz przetwarza go w obraz. Osoba trenowana stara się wpływać na grę wyłącznie przy pomocy siły woli, równocześnie ucząc mózg nowych wzorców dla swoich fal EEG. Występowanie fal w pożądanych pasmach jest nagradzane punktami, wówczas następuje sprzężenie zwrotne. Treningi poprawiają koncentrację uwagi, szybkość myślenia, pamięć, polepszają nastrój, samoocenę, równocześnie ucząc relaksu. Metoda jest bezpieczna, przyjemna i jako sposób uczenia się za pomocą videogry nie ma żadnych ubocznych działań.

EEG
..: do góry :



    W szkole prowadzone są zajęcia z REEDUKACJI INDYWIDUALNEJ.
Zadaniem rewalidacji indywidualnej (reedukacji) jest dążenie do usprawniania funkcji psychicznych i fizycznych, łagodzenie napięć dzieci eretycznych i pobudzanie do działania dzieci apatycznych a także wyrównywanie braków pedagogicznych. Dobór ćwiczeń oraz metody ich prowadzenia zależą od rodzaju i złożoności zaburzeń oraz od wieku dziecka. Każde dziecko posiada opracowany program indywidualny dostosowany do jego indywidualnych potrzeb i możliwości. Zajęcia odbywają się w sali wyposażonej w różnorodne pomoce dydaktyczne.

Reedukacja
..: do góry :



SALA DOŚWIADCZANIA ŚWIATA

    Dzięki zaangażowaniu dyrekcji szkoły, pomocy Kuratorium Oświaty i Europejskim Funduszom Strukturalnym udało się nam w kwietniu 2008r. utworzyć Salę Doświadczania Świata – Snoezelen. Sala Doświadczania Świata jest miejscem zabawy rekreacyjnej i wielozmysłowej dla osób z niepełnosprawnościami. Zapewnia im stymulację i odprężenie za pomocą zapachu, dotyku, dźwięku, koloru i światła. Oddziaływuje korzystnie na poznawcze, zmysłowe i fizyczne niepełnosprawności i umożliwia odprężenie i stymulację. Dzięki takiej sali uczniowie z niepełnosprawnością intelektualną mogą doświadczać świat za pomocą swoich zmysłów, a więc pobudzać i rozwijać elementarne procesy poznawcze. Różnorodność bodźców wzrokowych sprawia, że doświadczanie ich na tak niewielkiej przestrzeni i przyjemnej atmosferze, stwarza warunki do poznawania i rozumienia własnego ciała, daje możliwość do ćwiczeń integracji sensorycznej a w rezultacie do poprawy komunikacji. Odpowiednio prowadzone zajęcia w sali mają także dużą wartość w terapii osób z zaburzeniami zachowania. Snoezelen uzupełnia tradycyjne metody rewalidacji, pozwala osobom z niepełnosprawnością intelektualną lepiej zrozumieć otaczający świat, sprawić by chaos odbieranych przez nich wrażeń oderwanych i niezrozumiałych, uporządkować i sklasyfikować. W sali można stymulować dziecko jedno lub wielozmysłowo, w zależności od potrzeb. Aby było to możliwe niezbędne jest otoczenie, w którym w przeciwieństwie do codziennych warunków – zmysły nie są kompleksowo angażowane, lecz można się koncentrować na wybranych bodźcach (np. tylko postrzeganie). Istotna jest również redukcja bodźców zbędnych zakłócających to postrzeganie. Trudności w zakresie komunikacji u osób niepełnosprawnych sprawiają, że nie potrafią nam one pokazać swoich potrzeb, swojego świata, czują się wyobcowane a otaczającą rzeczywistość traktują jak zagrożenie. Oferta wrażeń ma stworzyć przyjemne dla dziecka środowisko, w którym zbiera ono doświadczenia odmienne od tych przeżywanych na co dzień. W Sali Doświadczania Świata posiada ono wolność wyboru tych bodźców, które są dla niego najprzyjemniejsze, na których chce się koncentrować i którymi chce się zajmować. Motywacją nie są działania opiekunów lecz elementy tworzące salę. Osoba wspomagająca proces rewalidacji jest drugoplanową, pierwszorzędną rolę odgrywają bodźce płynące z sali. Materiały i otoczenie zachęcają, zapewniają poczucie bezpieczeństwa, wolność doznań, spokój, animacje. Bardzo ważnym skutkiem pobytu w Sali Doświadczania Świata jest redukcja stresów i napięć nerwowych. Jest to miejsce, w którym można pozostawić wszystko za sobą i dojść do prawdziwego odprężenia. Sala to także okazja do bliskiego kontaktu z terapeutą, umożliwiającego poznanie mowy ciała dziecka, która niejednokrotnie jest jedyną formą wyrażania siebie i swoich emocji.

Podstawowe przesłanki Sali Doświadczania Świata:
· odpowiednia atmosfera,
· własna decyzja,
· indywidualne tempo,
· wystarczająca ilość czasu,
· możliwość powtarzania,
· rozmaitość bodźców,
· odpowiednia opieka.

Zakres zmysłowej stymulacji i doznań obejmuje:
· przytulanie się do poduszki – przytulanki,
· oddawanie się marzeniom przy muzyce,
· przyglądanie się bąbelkom wypuszczanym z rurki,
· otulanie się wodospadem światłowodów,
· wpatrywanie się w wiązkę światłowodów,
· przyglądanie się barwnym obrazom,
· postrzeganie i różnicowanie kolorów.

Główny cel terapii.
· praca nad aktywacją percepcji

Szczegółowe cele terapii:
· oswajanie z różnymi bodźcami,
· likwidowanie zaburzeń sensorycznych,
· zapewnienie poczucia bezpieczeństwa,
· osiąganie stanu relaksacji,
· lepsze rozumienie otoczenia,
· motywowanie do samodzielnego podejmowania decyzji,
· pobudzanie aktywności,
· pobudzanie i rozwijanie procesów poznawczych m.in. spostrzegawczości, uwagi, pamięci sensorycznej.

Wyposażenie sali:
· rzutnik z kolorowymi tarczami emitującymi barwne obrazy,
· kolumna wodna,
· światłowody,
· kostka interaktywna w 6 kolorach,
· kula lustrzana + reflektor,
· materiał lustrzany,
· aparatura z zestawem muzyki relaksacyjnej,
· zestawy kolorowych zabawek dotykowych.

Podstawowe zasady korzystania z sali:
Średni czas przebywania w Sali Doświadczania Świata wynosi od 5 – 45 minut. Ważna jest obserwacja dzieci, tak aby nie doszło do ich przestymulowania. Terapeuta nie narzuca aktywności. Dziecko wybiera taki rodzaj stymulacji, który mu najbardziej odpowiada.

SALA
..: do góry :